Formula 1’de başarıyı belirleyen temel unsur, detaylara gösterilen özen oluyor.
Ferrari’nin Zandvoort’ta sprint sıralama turlarından itibaren kullandığı güncelleme – muhtemelen yedek parça azlığı nedeniyle antrenmanlarda hasar riskine karşı bekletildi – ilk bakışta büyük bir değişiklik gibi görünmese de, toplam performansı optimize eden ince detaylar büyük önem taşıyor. Bu tür küçük güncellemelerin maliyeti oldukça düşük olduğundan, bütçe sınırı açısından da ek bir yük oluşturmuyor.
Bargeboard montaj sistemindeki bu küçük detay değişikliği (camgöbeği ile vurgulanan bölüm), taban altına giden hava akışını hazırlayan bir düzenleyici işlevi görüyor. Dışarıdan bakıldığında önemsiz gibi görünse de, taban performansı ve tutarlılığı üzerinde kayda değer bir etki yaratabilir.
Dış dikey yönlendirici kanadın yüksekliğinin azaltılması (yeşil ile vurgulanan bölüm), alt taraftaki foot plate’in (mor ile vurgulanan bölüm) hava akışının yönlendirilmesi üzerinde daha fazla etki sahibi olmasını sağlıyor.
Böylece alt yatay kanadın etkisi artıyor ve bu da taban kenarlarında daha güçlü bir sızdırmazlık sistemi oluşturulmasına katkı sağlıyor.
Taban ön kenarındaki splitter’ların konumlandırılması, yeniden yerleştirilen bargeboard montajından çıkan hava akışını en iyi şekilde optimize edecek şekilde ayarlanmış (turuncu ok ile gösterilen bölüm).
Bu splitter’ların üzerinden geçen yatay yönlendirici kanat da, modifiye edilen bargeboard montajıyla birlikte çalışarak, taban ön kenarının alt yüzeyine giden hava akışını optimize ediyor.
Difüzörün arka kenarındaki bu detay ise, taban altı tutarlılığını artıran bir başka unsur olarak öne çıkıyor.
Beam wing’in (yeşil ile vurgulanan bölüm) orta kısmındaki kord uzunluğunun artırılması, difüzörün merkezi bölümünün performansını yükseltiyor.
Dikey arka kenar trip’in (camgöbeği ile vurgulanan bölüm) daha büyük orta bölümünün dışa doğru taşınması ise, dikey duvar ile üst bölümün birleşim noktasındaki tutarlılığı artırıyor. Bu geçiş noktası genellikle akış ayrılması sorunlarına açık bir bölge olarak biliniyor.
Genel olarak, bu gelişmeler doğrudan yere basma kuvvetinden ziyade, aerodinamik tutarlılığa odaklanıyor. Tutarlılık ise, pilotun kendine güvenle aracın sınırlarını zorlamasına ve özellikle viraj girişlerinde beklenmedik kayıplardan kaçınmasına olanak tanıyor.
Dikkat çeken bir diğer detay ise, tüm takımların ön ve arka lastik sıcaklıklarını en iyi şekilde izlemeye çalışması. Özellikle sıralama turlarında tek tur performansı için ön lastiklerin ideal sıcaklığa getirilmesi her zaman zorluk yaratıyor.
Yukarıdaki iki fotoğrafta, Ferrari’nin kızılötesi kamera pozisyonunu (turuncu elips ile işaretli) en doğru ölçümü alabilmek için farklı şekillerde denediği görülüyor.
Eski fotoğrafta kamera bulunmazken, yeni fotoğrafta endplate foot’unda bir kamera yer alıyor. Alternatif olarak ise, aşağıdaki fotoğrafta endplate’in dış yüzeyine konumlandırılmış bir kamera görülüyor.
Bu pozisyon, aerodinamik açıdan en az ödün verilen yer olarak öne çıkıyor ve endplate foot’una monte edilen yönlendirici kanatların oluşturduğu dışa akışı etkilemiyor.
Kaynak: The Race // https://www.the-race.com/formula-1/gary-anderson-ferraris-deceptive-zandvoort-upgrade-explained/
