Şanghay Uluslararası Pisti’nde gerçekleştirilen sprint sıralama turları, yeni nesil Formula 1 araçlarının potansiyelini şimdiye kadarki en iyi şekilde gözler önüne seriyor. Bunun başlıca nedeni, pistin görece olarak enerji açısından zengin yapısı sayesinde, Albert Park veya Bahreyn testlerindeki dağınık sürüş planlarına kıyasla, pilotlar ve araçların daha az kısıtlanması olarak öne çıkıyor.
Bu durum, pist kenarından izlerken açıkça fark ediliyor.
Araçların sahip olduğu kısıtlamalara dair haklı endişeler ortadan kalkmasa da, Şanghay’ın enerji talepleri bakımından Melbourne’ün tam zıttı olması, iki pistteki araç davranışlarının karşılaştırılmasıyla bu araçların hangi sınırlar arasında çalıştığına dair önemli bir fikir veriyor.
Sprint sıralamanın hızlı temposu göz önüne alındığında, 1. ve 3. virajlar arasındaki iç alandan izlemek, hem farklı açılar sunması hem de teknik olarak dört viraja birden anında erişim sağlaması açısından mantıklı bir tercih oluyor.
İlk olarak, uzun 1. viraja hızlı bir giriş yapılıyor. Bu viraj, daralan yarıçapı sayesinde hızın kademeli olarak azaltılmasını gerektirdiği için, bu araçlar adına adeta ideal bir viraj niteliği taşıyor.
Bu da virajı, ‘super clipping’ için mükemmel kılıyor. Araçların sesi alışılmış keskinlikte olmasa da, hız kesinlikle mevcut ve bu viraj hâlâ sekizinci viteste geçiliyor.
Bu viraj, her zaman en etkileyici anını girişte yaşatıyor ve ardından uzun, ön sol lastiği zorlayan bir dayanıklılık testine dönüşüyor. Araçlar, girişte geçen yıla kıyasla hâlâ oldukça etkileyici görünüyor.
Ardından, bu bölümün asıl kritik noktası olan, peş peşe gelen 2. sağ ve 3. sol virajlar geliyor. Burada, araçların geçen yıla göre artan çevikliği net şekilde gözlemleniyor.
2. viraj çıkışı her zaman bir uzlaşma gerektiriyor. Hızı taşımak için doğal olarak daha geniş bir çizgi izlenirse, 3. viraj için zorluk oluşuyor.
SQ3’te ilk hızlı turlarda, iki Mercedes, iki Ferrari ve Max Verstappen’in iki deneme yapmayı tercih eden beş aracı özelinde, George Russell’ın burada daha temkinli olduğu ve 3. viraj çıkışında aracı takım arkadaşı Kimi Antonelli’ye göre belirgin şekilde daha sola konumlandırdığı gözleniyor.
Bu hamle, 3. viraja girişte Russell’a avantaj sağlıyor ve ön bölümdeki sınırlamalar ya da dengesizlikler görülmüyor. Russell’ın akıcı çizgisi ile Antonelli’nin daha saldırgan yaklaşımı arasındaki fark net şekilde ortaya çıkıyor.
İkinci turda ise Antonelli, Russell’ın çizgisine yaklaşarak aracını daha stabil hale getiriyor ve iki pilotun yaklaşımı arasındaki fark azalıyor.
Ferrari, 2. viraj çıkışında ve 3. viraja girişte oldukça tepkili görünüyor. Lewis Hamilton, burnu viraja sokabilmesi sayesinde, daha temkinli bir giriş yapsa da, virajı biraz daha yüksek hızla geçebiliyor.
Ancak takım arkadaşı Charles Leclerc, ilk SQ3 turunda 3. viraja daha fazla hız taşımaya çalışıyor ancak başarılı olamıyor. Sonuç olarak, aracı viraja zorla sokarken iç kerbe takılıyor, viraj ortasında kayıyor ve tabanı yere vuruyor.
İkinci denemede Leclerc biraz daha temkinli davranıyor, ancak bu kez de gaz pedalına fazla agresif davranıyor. Yine de bu durum, düzlükteki hızlanmasını anlamlı şekilde etkilemiyor.
Lando Norris’in tek SQ3 turunda, 2. viraj çıkışında aracı 3. viraja konumlandırırken arka taraf kısa süreliğine tutunmayı kaybediyor. Norris’in yaklaşımı daha mücadeleci, kısa vadede işe yarasa da 3. viraj çıkışında dezavantaj oluşturuyor. Oscar Piastri ise aracı daha hızlı döndürdüğü için daha erken gaz açabiliyor.
Red Bull cephesinde ise her iki araç da ‘büyük dört’ takımın diğer üyelerine kıyasla daha isteksiz görünüyor. Verstappen yeterince akıcı olsa da, ön bölümde sınırlamalar yaşadığı belli oluyor. Isack Hadjar ise daha kopuk bir sürüş sergiliyor, ön taraftan biraz daha yol tutuşu isterken, araca olduğundan fazlasını yaptırmaya çalışıyor.
Burada Red Bull, adeta orta sıralardaki bir araç gibi görünüyor; 3. viraja frenlemede Alpine’den Pierre Gasly’ye göre biraz daha stabil olsa da, bazen yaşanan önden kayma, aracı fazla stabil hâle getirebiliyor. Bu da, lider gruptaki üç takım ile (Melbourne’deki dörtlüye kıyasla) diğerleri arasındaki farkı net şekilde ortaya koyuyor.
Araçlar gözden kaybolurken, virajlardan çıkış anındaki etkileyici görüntüleri öne çıkıyor. Tam güç devreye girdiğinde, sahip oldukları torkun ne kadar yüksek olduğu açıkça görülüyor.
Bu araçların sınırları olsa da, pistin bu bölümü ve bu gün, bu makinelerin en iyi anlarında önceki nesli yakalayabildiğini, hatta anlık olarak aşabildiğini gösteriyor.
Bu durum, pilotları başka birçok durumda kısıtlayan sorunları çözmese de, 2, 3 ve 4. virajlarda (4. viraj esasen 3. virajın çıkışının bir uzantısı niteliğinde) 2026 Formula 1 araçlarının kazanan bir paket sunduğunu ortaya koyuyor.
Kaynak: The Race // https://www.the-race.com/formula-1/trackside-view-how-china-showcases-f1-2026-cars-at-their-best/
