Bazı Formula 1 pilotları, Avustralya Grand Prix’sinde yaşanan şanslı yakın temasların iki önemli güvenlik sorununu bir kez daha gözler önüne serdiğini düşünüyor.
Sezon öncesi testlerde en çok konuşulan konulardan biri, yarış startlarında pilotlar arasında oluşabilecek büyük farkların ilk turda kazalara yol açabileceği endişesiydi.
Günümüzde güç ünitelerinde bulunan turbo, gaz pedalına basıldığında güç aktarımında gecikme yaşanmaması için start öncesinde belirli bir süre yüksek devirde tutulmak zorunda. Bu nedenle, start anından hemen önce motorların uzun süreli devir çevirmesi gerekiyor.
Ancak bu süreç tam anlamıyla kesin bir bilim değil. Yeni beş saniyelik start öncesi prosedür, kırmızı ışıkların birer birer yanması ve ardından start ışıkları operatörünün inisiyatifiyle gerçekleşen son bekleme süresi, pilotların tam olarak ne kadar süre motoru yüksek devirde tutacaklarını ve gaz tepkisini ayarlamalarını oldukça karmaşık hale getiriyor. Yanlış bir gaz tepkisi ise kalkışta patinaja neden olabiliyor.
Ferrari’nin güç ünitesinin daha küçük bir turbosu olduğu için bu konuda daha az savunmasız olduğu, testlerde ve Melbourne yarışında gözlemlenen etkileyici startların da bu avantajdan kaynaklandığı belirtiliyor. Ancak bir başka değişken daha devreye girdi.
Dördüncü cepten harika bir kalkış yaparak ilk virajda frenajda liderliği ele geçiren Charles Leclerc, start ışıkları operatörünün ışıkları beklenenden kısa süre tutarak “herkesi hazırlıksız yakaladığını” ve bunun “oldukça kurnazca” bir hareket olduğunu ifade etti.
İlk yarış startındaki farklılıklar, formasyon turu sonrasında beklenenden çok daha düşük batarya seviyelerine sahip olduklarını bildiren birkaç pilotun yaşadıklarıyla da daha belirgin hale geldi.
George Russell ve Max Verstappen gibi isimler, formasyon turu sonrasında elektrik gücünün devreye girmemesine şaşırdıklarını belirtti. Elektrik güç ünitesi, 50 km/s hıza ulaşıldıktan sonra devreye giriyor. Bu durum, sadece ilk kalkışların değil, startın sonraki aşamalarında da pilotlar arasında farklar oluşmasına yol açtı.
Tüm bu kaosun içinde liderlik el değiştirdi, sıralamada dört-beş basamaklık büyük değişimler yaşandı ve Honda motorlu Aston Martin ile yarışan Fernando Alonso, 17. sıradan 10. sıraya tırmanmayı başardı.
Bu arada Franco Colapinto ise yarışa devam edebildiği için şanslıydı. Colapinto, Liam Lawson’ın yavaş kalan Racing Bulls aracını son anda fark ederek imkânsız gibi görünen bir aralıktan geçerek büyük bir kazayı önledi ve Formula 1’i çok daha kötü bir senaryodan kurtardı.
Colapinto, “Startta Liam’ın gridde kaldığını görünce neredeyse büyük bir kaza yapıyordum. Açıkçası çok şanslıydım. Böyle şeyler olabiliyor ama bu gerçekten çok tehlikeliydi ve oldukça riskliydi. Bu durumu atlattığım için mutluyum,” ifadelerini kullandı.
Startta geride kalan pilotların, yavaşlayan veya duran araçları görememesi en tehlikeli durumlardan biri olarak değerlendiriliyor ve sezon öncesi bazı isimler tarafından bu konuda uyarılar yapılmıştı.
Sonuç olarak, yarış startlarındaki güvenlik, McLaren takım patronu Andrea Stella’nın testler sonrası dile getirdiği üç ana endişeden biriydi.
Stella, “Bu endişe bugün de geçerli. Startta büyük bir tehlike atlatıldı. Izgara üzerinde çok büyük hız farkları oluştu. En iyisini umabiliriz ama bu hız farklarını azaltmak için daha fazlasını yapmamız gerekiyor. Bu çok teknik bir konu. ‘Şunu yapmalıyız, bunu yapmalıyız’ demek istemiyorum ama çağrım, bu konuda daha fazlasının yapılması yönünde. Startlara dikkat edilmeli, çünkü bir noktada bu büyük bir problem olacak,” dedi.
DİĞER GÜVENLİK ENDİŞELERİ
Yarış startlarının ötesinde de bazı güvenlik endişeleri gündeme geldi. Bunların başında, düzlüklerde enerjisini hâlâ kullanan araçlar ile enerjisi bitenler arasındaki hız farkları yer aldı.
Lando Norris, “Pilotların ne yaptığına bağlı olarak 30, 40, 50 km/s’lik hız farkları oluşabiliyor. Birisi bu hızla diğerine çarptığında havalanırsınız, bariyerleri aşarsınız, kendinize ve başkalarına büyük zarar verebilirsiniz. Bu düşüncesi bile korkunç,” diyerek tehlikeye dikkat çekti.
Bu uyarı, açık bir şekilde “aracın tribüne fırlaması” riskini ima ediyor ve oldukça ciddi bir tehlikeye işaret ediyor.
Daha incelikli bir başka sorun ise, turun ortasındaki virajlı bölümde araçların birbirini çok yakından takip etmesinin etkisiyle ilgiliydi. Bu bölümde, aracın aktif aerodinamik sistemi düşük yere basma kuvveti modunda çalışıyor.
Bu kaygı, FIA’nın üçüncü serbest antrenman öncesinde ilgili DRS bölgesini kaldırmasına yol açtı. Ancak takımların tepkisi üzerine kararından geri dönülerek seans başlamadan önce DRS bölgesi tekrar devreye alındı.
Carlos Sainz, bu bölümü “ilk turda ve rakiple mücadele ederken gerçekten tehlikeli” olarak nitelendirdi.
Yarışı kazanan Russell da Leclerc ile mücadelesinde bu durumu deneyimlediğini söyleyerek, yaşanan bazı mücadeleleri “biraz riskli” bulduğunu ve FIA’nın düz modda ön kanat açısının bu kadar agresif şekilde azaltılmaması gerektiğini belirtti.
Russell, bu değişikliğin arka tarafın hafiflemesine ve aracın daha çok hareket etmesine neden olabileceğini, fakat mevcut ayarlarda ön tarafta yeterli yol tutuşu olmadığını ve “ön kanadım çalışmıyor gibiydi” dedi.
Russell, bunun kolayca çözülebileceğini düşünüyor. Ancak Formula 1’in 2026’daki ilk yarışında ortaya çıkan diğer temel sorunlar için aynı şey söylenemiyor.
Kaynak: The Race // https://www.the-race.com/formula-1/auastralian-gp-near-misses-expose-safety-concerns-f1-2026/
