Ferrari, ABD Grand Prix’sinde 2026 Formula 1 sezonunun dördüncü ve en önemli aerodinamik gelişim paketini piste getirmeye hazırlanıyor.
Austin paketi, SF-26 için planlanan bu ölçekteki son geliştirme olacak; Maranello’daki odak ise büyük ölçüde, hem düzenleme kısıtları hem de temel aerodinamik tercihler nedeniyle bambaşka olacak gelecek yılın aracına kaydı.
Circuit of the Americas’taki güncellemeler aracın birçok bölgesini etkileyecek: taban, yan gövdeler ve üst kaporta değişecek.
Edinilen bilgilere göre Ferrari, bazı büyük rakiplerinden farklı olarak yan gövdelerinin aerodinamik konseptini köklü biçimde değiştirmemeye karar verdi. McLaren ve özellikle Mercedes, son güncellemeleriyle konseptlerinde önemli değişiklikler yaptı; yan gövdelerin şeklini ve hava akışının bu gövdeler boyunca ilerleyişini epeyce değiştirdi. İki takım da rüzgar tüneli ve CFD simülasyonlarında gördüğünü pistte hemen yakalayamadı.
Ferrari ise SF-26’nın mevcut yapısıyla daha fazla süreklilik tercih etti. Takımın ağırlıklı olarak mevcut çözümlerini iyileştirmeye odaklandığı, kaporta üzerinde temel bir değişikliğe gitmediği anlaşılıyor. Asıl hedefin, SF-26’nın hâlâ biraz zorlandığı aerodinamik direnci azaltmak olduğu düşünülüyor (Ferrari’nin daha az güçlü motoru da bu konuda yardımcı olmuyor). Takım bu yüzden daha az müdahaleci bir çözümü seçerek, performans kazanımlarını bunun için gereken kaynaklarla tartarken mevcut tasarımın potansiyelini en üst düzeye çıkarmaya çalıştı.
Yeni kaporta, soğutma panjurlarındaki değişikliklerle de desteklenecek; sıcak havanın tahliyesi yeni yan gövde geometrilerine uyarlanacak. Bir sonraki Meksika GP’si için de başka soğutma yapılandırmaları planlanıyor; Ferrari’nin, yükseklikten kaynaklanan çok zorlu koşullarla başa çıkmak için daha geniş açıklıklar getirmesi bekleniyor.
Bu, Ferrari’nin daha radikal alternatifleri değerlendirmediği anlamına gelmiyor. Geliştirme sürecinde rüzgar tünelinde, 2027 projesinin aerodinamik tercihleri de göz önünde tutularak çok sayıda farklı geometri ve kaporta konsepti denendi.
Sezon boyunca Maranello’da incelenen çözümlerden biri, Red Bull’un tabanı taşıyan destek parçalarına ilişkin düzenlemeleri ilginç biçimde yorumlayan yan gövde tasarımıydı. RB22’de ve Bakü’den itibaren Audi’de, tabanı kaportaya bağlayan yapısal destek aerodinamik amaçla da kullanılıyor. Destek ile yan gövde yüzeyleri arasındaki birleşim yarıçapı sayesinde Red Bull, mevcut düzenlemelerin izin verdiği 20 mm’lik yarıçapla özellikle agresif bir geometri tanımlayabildi. Bu, havayı aracın arkasına yönlendiren “su kaydırakları” denen kanalların yeniden oluşturulmasına yardımcı oldu. Böylece esas olarak yapısal olan bir parça, kaportanın biçimini ve aerodinamik davranışını da etkileyebiliyor.
Ferrari bu konsepti dikkatle inceleyip değerlendirdi, ancak kaynaklarının büyük bölümünü SF-26’nın yan gövdelerindeki böylesine köklü bir dönüşüme ayırmamaya karar verdi. Kararın ardında esas olarak geliştirme öncelikleri vardı. Yan gövde felsefesindeki büyük bir değişiklik, başta taban olmak üzere aerodinamik platformun geri kalanıyla entegrasyon çalışması gerektirecekti; üstelik kalan az sayıdaki yarışta yeterince anlamlı bir üstünlük elde edileceğinin de hiçbir garantisi yoktu. Maranello’da bu nedenle çabaların, hâlâ en büyük performans potansiyelini barındırdığı düşünülen alana, yani tabana yoğunlaştırılması tercih edildi.
Yeni tabanda değişiklikler tek bir bölgeyle sınırlı kalmayacak; ön kısımdan difüzöre kadar tüm sistemde daha kapsamlı bir revizyon yapılacak. Bu bileşene yatırım yapmaya devam kararı, Zandvoort’ta getirilen önceki paketle elde edilen sonuçlarla da bağlantılı. Hollanda’ya getirilen geliştirme, Ferrari’nin kısa vadede özellikle anlamlı iyileştirme fırsatları bulamamasının ardından geldi ve takımı, özellikle Austin için daha büyük bir kazanım peşinde taban geometrisi üzerinde çalışmaya devam etmeye itti.
SF-26 sezon boyunca iyi bir temel tasarım sergiledi, ancak mühendisler aracın alt yüzeyinin ürettiği performansı artırmak için çalışmayı sürdürdü. Austin’deki yeni taban yalnızca yere basış kuvvetini artırmak için değil, hâlâ fazlasıyla öne kaymış olan aerodinamik dengeyi düzeltmek ve Red Bull’un bir ölçüde başardığı gibi çalışma aralığını genişletmek için de geliştirildi.
ABD GP’si, Ferrari’nin bu önemde bir aerodinamik paket getireceği son yarış olacak. Austin’den sonra SF-26’nın geliştirilmesi ağırlıklı olarak pistlere özgü uyarlamalarla sınırlı kalacak. Ferrari ayrıca rüzgar tüneli çalışmalarında, yeni aracın SF-26’dan önemli ölçüde farklı aerodinamik çözümlere sahip olacağı 2027 için de farklı tasarım yönlerini araştırdı. Gelecekteki Ferrari yine de mevcut projeyle bazı süreklilik unsurlarını koruyacak; özellikle 2026 aracının en ikna edici yönlerinden biri olan şasi bu unsurlar arasında yer alıyor. 2027 güç ünitesi üzerindeki çalışmalar da paralel olarak sürüyor.
Austin, geliştirme araçlarından elde edilen sonuçlarla aracın pistteki davranışı arasındaki uyumu doğrulama fırsatı da sunacak.
İlgili haberler: Mercedes, Ferrari’nin başlattığı devrimci arka kanat konusunda iddialı açıklama yaptı · Hamilton, Ferrari için “çok büyük performans” getirebilecek alanı işaret etti
Kaynak: The Race // https://www.the-race.com/formula-1/what-ferrari-is-changing-biggest-f1-2026-upgrade/
