Toprak Razgatlıoğlu’nun MotoGP’deki ilk sezonu: 18 puanın ardındaki hikâye

Toprak Razgatlıoğlu’nun MotoGP’deki ilk sezonu, Mandalika’daki omuz sakatlığı ve 26 Ekim’de Milano’da yapılacak ameliyatla erken kapandı. Pramac Yamaha’nın açıklamasına göre Toprak, Phillip Island’daki Avustralya Grand Prix’sini ve sezonun kalan yarışlarını kaçıracak; yerine Yamaha test pilotu Augusto Fernandez’in pistte olması bekleniyor. Yani üç kez Dünya Superbike şampiyonu olan Toprak Razgatlıoğlu, MotoGP’deki ilk yılını 17 hafta sonu, 18 puan ve Mandalika sonrası genel sıralamada 21. sırayla kapatıyor.

Bu sezonu yakından izleyen biri olarak sormak istediğim soru şu: Bu bir hayal kırıklığı mıydı, yoksa tahmin edilebilir bir uyum yılı mı? Rakamlara, Toprak’ın kendi sözlerine ve Yamaha’nın içinde bulunduğu duruma birlikte bakınca benim cevabım karışık. Sonuçlar zayıf, ama sezonun gidişatı sonuçların söylediğinden biraz daha umut verici. Aşağıda önce sezonun hikâyesini, sonra güçlü ve zayıf yönleri, en sonda da diğer Yamaha pilotlarıyla yarış yarış kıyas tablosunu ve 2027 beklentimi bulacaksınız.

Sezondan önce ne konuşuluyordu?

Ocak ayında Toprak’ın “MotoGP’ye gezmeye değil, elimden gelenin en iyisini yapmaya geldim!” dediği günlerde ortada büyük bir beklenti vardı. Kenan Sofuoğlu gibi isimlerden podyum öngörüleri geliyor, Toprak’a “Casey Stoner 2.0” benzetmesi yapılıyordu. Sepang testlerinde ise tablo değişti: Yamaha motor arızaları yüzünden bir gün tüm pilotlarını piste çıkarmadı, Toprak 1:58.326’lık dereceyle 19. sırada bitirdi. Testin ardından, “Muhtemelen ilk beş yarışta zorlanacağım.” dedi.

Sonuçlar bu tahmini doğruladı. İlk beş yarışta Toprak sırasıyla 17., 17., 15., 19. ve 13. oldu. İlk puanı üçüncü hafta sonunda, Austin’de aldı.

Sezonun hikâyesi: inişler ve çıkışlar

Tayland ve Brezilya: ilk dersler. Toprak ilk MotoGP hafta sonuna 21. sıradan başladı. Sprint’in ilk turunda altı sıra kazandı, sonra düştü ve yarışı 20. sırada bitirdi; pazar günü 17. oldu. Brezilya’da cuma günü ilk kez doğrudan ikinci sıralama turuna (Q2) kalmayı başardı ve 12. sıradan başladı, ama iki yarışta da geriye düştü ve yine 17. sırada bitirdi. Burada hem Michelin lastiklerinin hem Yamaha’nın viraj çıkışındaki tutuş sorununun ilk işaretleri görüldü.

Austin: ilk puan. ABD Grand Prix’si sezonun ilk gerçek çıkışıydı. Toprak sıralamada Quartararo’nun yalnızca 0,192 saniye gerisinde kaldı, sprint’in ilk turunda onuncu sıraya kadar yükseldi ancak beşinci turda teknik bir sorun yüzünden yarışı bırakmak zorunda kaldı. Pazar günü 17. sıradan başlayıp Yamaha pilotları arasında en iyi sonucu aldı: 15. sıra, yani MotoGP’deki ilk puan.

Jerez ve Le Mans: ceza ve ilk üç puan. Jerez’de yağmurlu sprint’te Lorenzo Savadori ile temas etti ve MotoGP kariyerinin ilk cezası olan uzun tur cezasını aldı; pazar günü 19. sırada bitirdi. Le Mans’ta ise 13. olarak üç puan topladı. Bu yarış aynı zamanda sezonun önemli derslerinden birini verdi: Quartararo aynı motosikletle altıncı olurken Toprak; “Fabio inanılmaz bir iş çıkardı ve biz onun kadar hızlı değiliz.” dedi.

Katalonya ve Mugello: kayıp hafta sonları. Katalonya’da kaygan pistte sıralamada son sırada kaldı. Pazar yarışını 15. bitirdi, ancak yarış sonrası lastik basıncı cezasıyla (Miller dahil beş pilota uygulandı) 16.’ya geriledi. Mugello’da birinci sıralama turunun (Q1) sonunda ön lastiğin kilitlenmesiyle kaza yaptı; motosikletin tamamen kullanılamaz hale geldiğini söyledi ve olayı “çok saçma” bir kaza diye tanımladı. Sprint’te 17., pazar günü 16. oldu.

Macaristan ve Brno: sezonun en iyi sonuçları. Haziran’da Macaristan’da yarışı 11. bitirdi ve beş puan aldı; bu hâlâ Toprak Razgatlıoğlu’nun MotoGP’deki en iyi yarış derecesi. Brno’da sprint’te 11., pazar günü 14. oldu. Yarıştan sonra, “Bugün son 10 turda gerçekten maksimumumu zorladığım için yorgunum.” dedi. Ertesi gün yapılan 850cc ve Pirelli testi de ayrı bir sayfa açtı; ona aşağıda döneceğim.

Assen’den Misano’ya: dalgalı bir çizgi. Assen’de yarış dışı kaldı, Sachsenring’de 15. oldu ve hafta sonunu kendisi “kayıp” diye niteledi. Yaz arasından sonra Silverstone’da 14. bitirdi. Aragon’da yarışın orta bölümünde, 12. turda, pistteki en hızlı altı sürücüden biriydi. Pramac bu temponun yalnızca lider gruptaki beş pilottan yavaş olduğunu vurguladı, ama ön lastiğin aşınması yüzünden 21. turda düştü. Misano’da 12. olarak dört puan aldı; hem de yumuşak lastikle motosikletin “kiralık bir motosiklet” gibi hissettirdiğini anlattığı bir hafta sonunda.

Avusturya: sezonun dibi. Red Bull Ring’de sıralamada son, yarışta 20. oldu. Yarış sonrası, “Yarışa başlar başlamaz, ilk beş turda bile lastikte tutunma yoktu. Sadece kayıyordu.” dedi. Yarışı “hayatımın en kötü ikinci yarışı” diye niteledi ve Yamaha’ya saygısı yüzünden bitirdiğini söyledi. Halbuki o yarış Toprak Razgatlıoğlu için adeta ev yarışı konumundaydı. Red Bull, pistin bir tribününü ona ayırmıştı ve çok sayıda Türk bayraklı taraftar onu desteklemek için pistteydi.

Endonezya: sezonu bitiren kaza. Mandalika’ya iyi bir cuma günüyle başladı ve ilk on hedefini açıkça konuştu. Cumartesi sabahı yüksek hızlı bir kazada sağ omzu çıktı. Omzu yerine oturtulduktan sonra sıralama turlarına çıktı ve sprint’i 19. bitirdi. Pazar günü, Marco Bezzecchi’nin turunu engellediği gerekçesiyle üç sıra grid cezası aldı ve son sıradan başladı. Omzundaki güç kaybı yüzünden dokuzuncu turda yarışı bıraktı. MR sonuçları sakatlığın düşünülenden ciddi olduğunu gösterdi ve ameliyat kararı alındı.

Güçlü yönleri

• Yarış içinde gelişme hızı. Toprak, sıralama turlarındaki yerine göre pazar yarışlarında ortalama dört sıra kazandı (bitirdiği 14 yarış üzerinden). Austin’de yarışın ortasından sonra en hızlı Yamaha turlarını attı, Aragon’da 12. turda pistin en hızlı ilk altısı arasındaydı, Brno’da son 10 turda sonuna kadar zorladı. Bunun bir kısmı arkadan başlamanın doğal sonucu, ama yine de motosikleti ve lastiği tur tur öğrenen bir pilotun işareti.
• Veriden öğrenme isteği. Quartararo’nun ayarlarını ve sürüş çizgisini defalarca inceledi. Avusturya’da Quartararo’nun bazı virajlarda motosikleti kendisinden yüzde on daha fazla yatırdığını söyleyip bunu kendi sürüşüne uyarlamaya çalıştığını anlattı; o cuma günü en iyi turunu yaklaşık 2,4 saniye düşürdü.
• Dayanıklılık. Omzu çıkmışken sıralama turlarına ve sprint’e çıkması, MotoGP’nin fiziksel olarak ne kadar zor olduğunu bilen herkesin saygı duyacağı bir şey. Sprint’i bitirdi, pazar günü ise omzunda güç kalmayınca yarıştan çekildi.
• Açık sözlülük. Sorunları saklamıyor, Yamaha’yı suçlamak yerine neyi öğrenmesi gerektiğini söylüyor. Bu yaklaşım, motosiklet geliştirme sürecinde mühendislere ve fabrikaya değer katıyor olmalı.

Zayıf yönleri

• Tek tur sıralama temposu. Sıralamadaki ortalama yeri 19,6. Beş hafta sonunda (Katalonya, Assen, Silverstone, Avusturya, Motegi) tam sezon pilotları arasında en sonda kaldı ve hiçbir hafta sonunda Quartararo’yu geçemedi. Her pazar yarışına geriden başlamak, onu sürekli trafikte ve pozisyon kazanmaya çalışan bir konumda tutuyor.
• Ön lastik güveni ve motoru durdurma. Buriram testlerinden Motegi’ye kadar aynı konu geri geldi. Motegi’de, “Lastik frenajda çok fazla itiyor. Altı tur sonra ritmimi bulsam da, motosikleti durdurmakta hâlâ zorlanıyorum ve bu da güvenimi etkiliyor.” dedi.
• Hatalar ve cezalar. Jerez’deki temas, Mugello’daki Q1 kazası, Aragon’da 21. turda düşmek ve Mandalika’daki grid cezası, sezonun hatalı anları arasında. Toplam beş sprint ya da pazar yarışını tamamlayamadı; bunlardan biri teknik arıza, biri omuz sakatlığı yüzündendi.
• Yamaha faktörü. Bu madde kişisel değil. Toprak ve Jack Miller sezon boyunca arka lastik tutuşundan ve ivmelenmeden yakındı; Aragon’da Toprak “üçüncü vitesten sonra yalnız kalıyorum” demişti. Ama aynı motosikletle Quartararo 74 puan topladı. Bu fark, motosikletin tek başına yeterli bir bahane olmadığını da gösteriyor.

Yamaha pilotlarıyla yarış yarış kıyas

Aşağıdaki tabloda her hafta sonu için dört tam sezon Yamaha pilotunun sonucu yer alıyor. Her hücrede sıralama turlarındaki yer / sprint sonucu / pazar yarışı sonucu bulunuyor. DNF, yarışı tamamlayamamak demek. Kalın yazılan, o pazar yarışında dört pilot arasındaki en iyi Yamaha. Yamaha test pilotu Augusto Fernandez Jerez, Katalonya, Assen ve Silverstone’da özel olarak yarıştı; tablonun ve karşılaştırmaların dışında tutuldu.

Tabloyu özetleyen rakamlar şöyle:

Tablodan çıkan sonuç bence şu: Quartararo açık ara önde, ama Rins ve Miller ile Toprak arasındaki fark sandığımızdan küçük. Toprak pazar yarışında Miller’ı sekiz, Rins’i altı, Quartararo’yu beş hafta sonunda geride bıraktı. Toprak pazar yarışında Austin’de ve Brno’da en iyi Yamaha oldu. Rins ve Miller’ın MotoGP tecrübesi göz önüne alınınca, çaylak bir pilot için bu, gösterişli olmasa da kötü bir sonuç değil. Asıl uçurum, sıralama turlarında: Toprak 17 hafta sonunda bir kez bile Quartararo’nun önünde başlayamadı.

Diğer taraftan; Honda’nın çaylağı Diogo Moreira 74 puana ulaştı. Yani bu sezon çaylak olmak tek başına 18 puanı açıklamıyor; motosikletin seviyesi ve uyum hızı da işin içinde. Bunu tek bir karşılaştırmayla yorumlamak istemem.

2027 ve sonrası: beklenti

Toprak’ın geleceği şu an göründüğünden daha net. Pramac Yamaha’da 2027 için sözleşmesi onaylı; yeni takım arkadaşı Moto2’de şampiyonluk mücadelesi veren Izan Guevara olacak. Jack Miller’ın MotoGP’den ayrıldığını Yamaha doğruladı. Yamaha, Quartararo ve Rins ile yollarını ayırıp yerlerine Jorge Martin ve Ai Ogura’yı açıkladı; Quartararo Honda’ya geçiyor.

MotoGP’de 2027 büyük bir sıfırlama sezonu: motor hacmi 1000cc’den 850cc’ye düşüyor, yükseklik ayar cihazları yasaklanıyor, aerodinamik azalıyor ve lastik tedarikçisi Michelin’den Pirelli’ye geçiyor. Eski Dünya Superbike şampiyonu Sylvain Guintoli, Toprak’ın asıl farkı 2027’de yaratacağını söylemişti. Toprak ayrıca Superbike’ta yıllarca Pirelli ile yarıştı. Brno’daki 850cc testinden sonra Crash.net’e, “Bu projeye inanıyorum. Gelecek yıl yavaş yavaş geliyoruz ama bir şeyleri geliştirirsek, önümüzdeki yıl özel sonuçlar için mücadele etmeye başlayacağımızı düşünüyorum.” demişti.

Burada iki uyarı var. Birincisi, Pirelli’nin kendi patronu Aralık’ta Toprak’ın 2027’de büyük bir avantajı olmayacağını söylemişti. İkincisi, Yamaha’ya şimdi şampiyon Martin ve yükselen yıldızlardan Ogura gibi isimler katılıyor; Toprak bu kadronun içinde artık tek büyük isim olmayacak, bu da Yamaha’nın gelişim önceliklerini paylaşması anlamına gelebilir.

Bence 2027 için gerçekçi hedef, her hafta sonu sıralamada ilk 15’e girmek, pazar günü düzenli olarak puan almak ve kendi takım arkadaşlarını geride bitirmek. Podyum sözü vermek için erken. Ancak 850cc motosikletler, daha az aerodinamik ve Pirelli lastikleri, Toprak’ın alışık olduğu Superbike dünyasına bu yıl Michelin ve 1000cc motosikletin sunduğundan daha yakın duruyor. Omuz ameliyatından toparlanma süreci de bu hedefin ilk sınavı olacak; iyileşme takvimine dair henüz bir açıklama yok.

Son söz

Toprak Razgatlıoğlu’nun bu sezonu, kâğıt üzerinde bir üç kez dünya şampiyonunun beklediği sezon değildi. 18 puan, bir kez bile ilk ona girememiş, en iyi yarış 11. sıra. Ama aynı sezon, motosikleti ve lastiği tur tur öğrenen, Yamaha’nın sorunlarını bilen ve gelecek yıl için doğru kişiyi arayan bir pilotun portresini de çiziyor. Kayıp bir yıl demek istemiyorum; ben buna “zor ama gerekli bir uyum yılı” diyorum.

Son olarak; Toprak Razgatlıoğlu, bizim için MotoGP’de yarışan ilk Türk sürücü olma şerefine ulaştı. Başlangıçta belki biraz yanlış hedefler koyuldu, MotoGP arenası biraz hafife alındı ancak günün sonunda gerçeklerle yüzleşildi. Umarım 2026’daki zorlu yarışlardan gerekli dersler çıkarılmıştır. Bu sayede 2027’de daha güzel günler bizleri bekliyordur.