An tam yerine geldi. Motor sesi Dolgellau’nun dar sokaklarını dolduran binalardan yankılanırken Toyota GR Yaris Rally1, korosunun doğru dizeyi söylediği sırada meydana girdi.
“Gwlad, Gwlad! Pleidiol wyf i’m gwlad.”
Galler’in ulusal marşı, dünyanın en coşkulu marşlarından biri. Özellikle de o dize: “Ulus. Ulus. Ulusuma bağlıyım.”
Perşembe gecesi Galler, Elfyn Evans’a hiç olmadığı kadar bağlıydı. Tersi de öyle. Yeni şampiyonun bu tür akşamların her zaman en büyük hayranı olmadığını söylemek doğru olur, ancak memleketinde, kendi evine dönüş töreninde durum hiç bu kadar farklı olamazdı.
İlk dünya şampiyonluğunu Güney Avrupa’daki Sardinya kıyılarında kazanmış olabilir, ama sonucun belki de en çok anlam taşıdığı yer burasıydı: aile ve arkadaşların, bazılarına göre 10 bine yakın taraftarın arasında, büyüdüğü bölgenin kalbinde.
Sioned Howells de oradakilerden biriydi. Aracın Eldon Meydanı’na girişini izlemek, Galler’in diğer ucundaki Pontardawe’den gelen yolculuğuna değdi.
DirtFish’e “Bugün işte olmam gerekiyordu. İzin günlerim bitti ama umurumda değil. Bunu kaçırmayacaktım. Elfyn’i başladığı günden beri izliyorum.” dedi.
Duygular yükselirken gözyaşları yağmura karıştı. Howells, “Hayatımın en güzel günü bu.” diye ekledi.
Bu, onun için ne ifade ettiğini anlatıyordu. Evans arabadan inerken meydana, binlerce kez sürdüğü yola bakınca şaşırdı. Ama bu sırılsıklam Perşembe gününde, Ekim ortasında, yol onun bayrağını sallayan ve şarkısını söyleyen insanlarla çevriliydi.
Ne yazık ki Evans’ın yardımcı pilotu Scott Martin gelemedi. Aracın meydana geç gelişi de bu durumu vurguluyordu. Gecikmenin gerçek nedeni, dağın öbür tarafındaki Dinas Mawddwy köyüne yapılan geziydi. Elfyn’in büyüdüğü yer Dinas’tı. Eve dönüş yapılacaksa, düzgün yapılmalıydı. Düzgün yapmak da herkesin tahmin ettiğinden daha uzun sürdü.
Kimse umursamadı. Fazladan zaman, Howard Davies, Becs Williams ve Emyr Penlan’a kalabalığı eğlendirme fırsatı verdi. Yine Galli dünya şampiyonu Phil Mills de birkaç söz söylemek için oradaydı. Günün adamı spiker Mike Chen de, ralli dünyasının en çok izlenen klipleri arasında yer alan anın canlı tekrarını memnuniyetle sundu.
Sonra Gwyndaf vardı. Muhtemelen en çok izlenen ikinci klip, oğlunun dünya şampiyonu olduğunu fark ettiği andır. Unutulmaz demek yetersiz kalır.
Ama dünyanın izlemeye geldiği kişi Elfyn’di ve hayal kırıklığına uğratmadı. Yılı tipik açık sözlü ve dürüst biçimde değerlendirerek kalabalığı eğlendirdi, ardından binlerce kez imza atmaya koyuldu.
Ve ana gösteri: Marian Otoparkı’na geçildi.
Evans, Yaris ile beş dakikalık muhteşem donutlara başladı. Önce kalabalık sessizce izledi; beyinler gözlerden gelen mesajları hesaplamaya çalışıyordu. Sonra alkışlar başladı ve durmadı. Donutlar da öyle.
Toyota sonunda susturulduğunda Elfyn elinde Galler bayrağıyla çıktı. Kolunu havaya kaldırdı ve kalabalığa büyük bir el salladı. Bir an, çok kısa bir an, arabanın tepesine çıkıp işi tam anlamıyla yapacağını düşündüm. Ama Elfyn öyle biri değil. Hiç önemi yoktu.
Bu onun tacı, onun şehri ve onun gecesiydi. Ve bunu kendi tarzında yaptı.
Bitirmeden önce bunu gerçekleştirenleri anmamak eksiklik olurdu. Evans’ın Rally1 aracını memleketine sürmesinden beş gün önce Glenn Patterson, Simon Hughes ve çevrelerindeki birkaç kişi bir fikir ortaya attı ve beş gün sonra, zaman zaman imkânsız gibi hissettiren bir şeyi hayata geçirdiler. Polisle, Dolgellau ve Gwynedd belediyeleriyle, hatta aracın da adamın da zamanında gelmesini sağlamak için Toyota ile iletişim kurmak uzun günler ve uykusuz geceler demekti.
Buna değdi. Hepsine değdi.
Sioned’e sormanız yeterli.
Evans’ın şampiyonluğuna dair önceki haberler için Britanya’nın 25 yıllık şampiyonluk hasretini bitirdiği haberimize ve Dolgellau’daki kutlama duyurusuna bakabilirsiniz.
Kaynak: DirtFish // https://dirtfish.com/rally/wrc/inside-elfyn-evans-homecoming-celebration/
