Kalle Rovanperä hamburgersiz yaşamayı pizzasız yaşamaya tercih ediyor. Özel ada yerine özel jet isterdi ve dünyanın en güzel kokusunun yanan lastik olduğunu düşünüyor.
DirtFish’ten David Evans da üçüne de katılıyor. Ancak Rovanperä’nin World Rally Car’ı Grup B aracına tercih etmesi biraz daha tartışmalı.
Konuşmamız gereken yerde konuşuyoruz aslında; asıl dinlememiz gerekirken. Evans, radyoda Adele önerdi ama pek iyi gitmedi; sürücünün Adele’i duyup duymadığından bile emin değil.
Çünkü bu bir son: Rally1’in, en azından bildiğimiz ve sevdiğimiz hâliyle Rally1’in sonu. Büyük olasılıkla ralli otomobillerinin gelmiş geçmiş en hızlı dönemine de veda ediliyor.
Yer, Kuzey Karolina’nın hemen yakınındaki Bald Mountains’ın eteğinde, French Broad Nehri kıyısı, Parrottsville’in biraz güneyi. Overmountain Rallisi’nin ertesi günü; ARA Ulusal Şampiyonası’nın sondan bir önceki ayağı. Toyota, iki kez dünya şampiyonu pilotunu Atlantik’in ötesine, GR Yaris Rally1’i son kez sergilemek için getirdi.
Önce araca bakalım: hibrit sonrası Rally1, geçen yıl Monte Carlo’dan bu yıl Sardinya’ya kadar yarıştı. Toplam 27 ralli, 24 galibiyet. Bu ralliler boyunca 508 etap koşuldu; araç bunların 358’ini kazandı ve 403’ünde lider oldu. Bu araç son iki WRC sezonunu ezip geçti.
Evans tüm Rally1 araçlarında yolcu koltuğuna oturma şansı bulduğunu söylüyor. Rally1 daha ortada yokken Matthew Wilson’la M-Sport’un test aracıyla Greystoke’ta da bir tur atmıştı.
Etap, Overmountain güç etabının bir bölümü olan, çakıl zeminde iki mil gidip dönüş yapıp iki mil geri gelmekten oluşuyordu. Evans, Rovanperä’ye yol notu okunması gerekip gerekmediğini sordu; gerekmiyordu. Ama yalnızca oturup izlemek yerine bu çağın sonunu işaretlemek için farklı bir şey denemek istedi ve araç içi “alternatif röportaj” fikrini geliştirdiler: burger-pizza sorusunun arasına serpiştirilmiş ilginç sorular.
Start çizgisine giderken Rovanperä, araca enerji vermek, lastikleri ve frenleri ısıtmak için aracı sağa sola savurdu. İşler yine ciddileşti.
Evans, “Bu röportaj işini yapmalı mıyız?” diye sorunca Rovanperä, “Yapmamamız gerekiyorsa bunu anlarsın, susarım.” dedi.
Evans, “Sadece kaza yapmamıza sebep olmak istemiyorum.” dedi. Rovanperä, “Yapmayacağız. Hadi gidelim.” diye karşılık verdi.
Yola çıktılar ve Evans hemen sorulara girdi; sahne gerçeküstüydü. Neredeyse bir yıldır böyle bir araç kullanmamasına rağmen Rovanperä tamamen odaklanmıştı. Ayakkabıdaki taş yerine ıslak çorabı neden tercih edeceğini açıklarken bile tam gaz gidiyordu. Viraj tepesinden büyük bir kesme atarken, hendekten sekerken, garajındaki hangi aracı tutacağını düşünüyordu.
Evans bunun gibi bir şeyi hiç yapmamıştı; soruları sürdürmek neredeyse imkânsızdı. Bitiş çizgisini geçip Rovanperä aracı etap moduna çıkardığında Evans delilik karşısında yalnızca güldü. El frenini çekerek start çizgisine döndüler ve bekledi.
Rovanperä, “Son tur için hazır mısın?” diye sordu. İşte tam o an Evans için asıl gerçek ortaya çıktı: bu, bir dünya şampiyonuyla bu araçlardan birinde belki de yaşayacağı son anlamlı iki mildi. Sorular unutuldu; bu tur sadece izlemek içindi.
Rovanperä, “İyi bir fikir.” dedi.
Evans arabayı anlatırken abartmıyor: yavaş virajlardan çıkıştaki çekiş ve toparlanma şaşırtıcıydı, yüksek hızda bile yuvalar arasında zıplarken denge başka bir dünyadandı. Viraj tepesindeki el freniyle dönüş de orta viraj ayarları da keskin, kesin ve oturmuştu; sağ arka hendeğe sarkıp kayarken bile. Rovanperä’nin başı hafifçe öne eğikti, ayağı gazın dibindeydi.
Evans için bu bir ayrıcalık ve büyük bir onurdu; WRC tarihinin en başarılı aracının neden o kadar başarılı olduğunun hatırlatması. Bir çağa ve bir araca veda ederken başka biriyle birlikte olmak istemezdi.
İlgili haberler: Evans, Toyota testinin ardından WRC 2027 araçlarını değerlendirdi · Elfyn Evans’ın memleketindeki şampiyonluk kutlamasının içinden: Dolgellau gecesi
Kaynak: DirtFish
