MotoGP’den altı yıl önce emekli olan Jorge Lorenzo, bugün sahip olduklarına odaklanmayı tercih ediyor.
“Şanslıyım. Doğmak bile başlı başına bir şans! Bu adeta bir mucize,” diyerek gülümsedi.
“İyi bir ailede doğdum, her zaman yiyecek bir şeyim oldu ve hayallerimi gerçekleştirme fırsatı buldum.
“Eğer sahip olmadıklarınıza odaklanırsanız, mutsuz olursunuz.”
Jorge Lorenzo profesyonel kariyerinden mutlu olmak için birçok sebebe sahip.
İspanyol pilot, 125cc, 250cc ve MotoGP Dünya Şampiyonalarında yaklaşık yirmi yıl boyunca 68 yarış galibiyeti ve beş dünya şampiyonluğu – bunların üçü MotoGP’de – elde etti.
Ancak hiçbir kariyer kusursuz değildir ve Lorenzo’nun başarısının bir bölümü, zayıf yönlerini tespit edip bunlar üzerinde yılmadan çalışabilmesinden kaynaklanıyordu.
“Başkasının hatalarından öğrenmek daha iyidir ama bazen öğrenmek için o hataları sizin yapmanız gerekir,” diyen Lorenzo, şu anda koçluk ve spor yönetimiyle ilgileniyor.
Lorenzo’nun kariyerindeki en büyük ‘acaba’lardan biri, Ducati ile ilk galibiyetinin zamanlamasıyla ilgili.
Yamaha’da dokuz yıl, 44 galibiyet ve üç MotoGP şampiyonluğunun ardından Lorenzo, 2017’de İtalyan üreticiye katılarak Valentino Rossi’den bu yana Ducati’nin en büyük transferi oldu.
Zamanlama mükemmel görünüyordu. Ducati, Lorenzo’nun daha önce Aprilia’da birlikte çalıştığı Gigi Dall’Igna dönemindeki ilk zaferlerini, bir önceki sezon Andrea Dovizioso ve Andrea Iannone ile elde etmişti.
Ancak Desmosedici, tam bir sezon boyunca Japon üreticilerle rekabet edebilecek seviyede değildi. 2007’den bu yana her yıl ya Honda ya da Yamaha dünya şampiyonu olmuştu; Maverick Vinales’in Suzuki’si de 2016 sürücüler klasmanında Dovizioso’nun önündeydi.
“Sürüş stilimi değiştirmekte çok yavaş kaldım”
Lorenzo, Desmosedici’yi şampiyonluk adayı bir motosiklete dönüştürmek için, Yamaha’daki bilgi birikiminden de faydalanarak transfer edilmişti. Ancak Ducati’yi bir M1’e benzetmek ile motosikletin kendine has güçlü yönlerini kullanmak arasındaki denge nerede kurulmalıydı?
Sürüş stilini motosiklete uydurmak ya da motosikleti sürücüye göre şekillendirmek, motor sporlarında sürekli karşılaşılan bir ikilem.
Desmosedici’nin stabilitesi konusunda erken dönemde gözle görülür bir ilerleme kaydedildi – motosiklet öncesinde kullanımı zor bir paketti – ancak bu gelişme, en azından Lorenzo için, sonuçlara yansımadı.
İspanyol pilot, takım arkadaşı Dovizioso’nun 2017 şampiyonluk mücadelesinde Marc Marquez’e karşı mücadele verdiği sezonda, zaman zaman podyumlarla yetinmek zorunda kaldı.
2018 sezonu ise daha da kötü başladı; Lorenzo, beşinci yarışa kadar ilk on dışında kaldı. Ardından Mugello’da baştan sona lider götürdüğü ve Dovizioso’nun altı saniye önünde kazandığı zaferle her şey bir anda değişti.
Geriye dönüp baktığında, Lorenzo sürüş stilini daha erken değiştirmesi gerektiğini düşünüyor.
“Özellikle Ducati’de sürüş stilimi değiştirmekte muhtemelen çok yavaş kaldım,” diyen Lorenzo, bu yılki Buriram testinde konuştu.
“Çünkü Ducati’yi Yamaha gibi kullanmaya çalışıyordum ve Ducati ile tamamen farklı bir sürüş stiline geçmem gerektiğini anlamam çok uzun sürdü.
“Daha geç fren yapmam, virajın apeksine çok hızlı gitmem, yatırmadan motosikleti düz tutmam gerekiyordu.
“Yamaha’da ise bunun tam tersi geçerliydi; frenajdan fedakârlık yapıp viraj hızına odaklanıyordum.
“Ama o sürüş stiliyle Ducati çalışmadı ve bunu anlamam çok uzun sürdü.”
“Ducati’de iki ya da üç yıl daha kalabilirdim”
Mugello’daki zaferin ardından, bu kez Marquez’in önünde Katalunya’da bir galibiyet daha geldi, ardından Avusturya’da üçüncü Ducati zaferi yaşandı. Aragon’da yaşadığı sakatlığa kadar şampiyonluk mücadelesi hâlâ mümkündü.
Ne yazık ki, bu dönüşümün büyüklüğü öyle bir sürpriz oldu ki, Lorenzo Mugello’da parc ferme’de kutlama yaparken, bir sonraki sezon Repsol Honda’ya katılmak için çoktan imza atmıştı.
“Belki de 2018 Mugello’daki yarışı bir hafta geç kazandım,” diye doğruladı Lorenzo.
“Eğer sürüşümü daha erken değiştirmem gerektiğini anlasaydım, Ducati’de iki ya da üç yıl daha kalabilirdim.”
Bunun yerine Lorenzo, Repsol Honda’da sakatlıklarla dolu bir sezon geçirdi ve 2019 sezonunun sonunda MotoGP’den emekli oldu.
Sonrasında Marquez’in 2020 sezonunun Covid nedeniyle ertelenen açılış yarışında kolundan sakatlanması ve Honda’nın belirgin bir liderden yoksun kalmasıyla, Lorenzo’nun emeklilik kararı MotoGP tarihinin en büyük ‘acaba’larından biri haline geldi.
Kaynak: Crash.net // https://www.crash.net/motogp/feature/1092992/1/jorge-lorenzo-my-ducati-motogp-breakthrough-was-one-week-too-late
