Formula 1’in 21. yüzyıldaki en ünlü takım içi şampiyonluk mücadelelerinden birinin tarafı olmaktan, çoğu kişinin unuttuğu etkileyici ilk yarışına kadar, Nico Rosberg’in 11 sezonluk F1 kariyeri oldukça ilginç bir yolculuktu.
Rosberg’in, Lewis Hamilton kadar hızlı olmadığı ancak 2016 F1 şampiyonluğunu kazanırken zihin oyunlarını ustalıkla kullandığı algısı sıkça gündeme gelir. Bu başarı, Rosberg’in hemen ardından emekliliğini açıklamasına neden olacak kadar büyüktü.
Peki, Rosberg gerçekte nasıl bir pilottu? Ne kadar hızlıydı ve sürüş stilini hangi özellikler tanımlıyordu?
Tüm bu sorular ve daha fazlası, Driving Style Secrets adlı podcast’in son bölümünde Edd Straw ve Mark Hughes tarafından detaylı şekilde ele alınıyor. Formula 1’in en büyük isimlerinin sürüş tekniklerine derinlemesine bakış sunan bu özel podcast’in tamamı The Race Members’ Club üzerinden dinlenebiliyor. Aşağıda, programda konuşulanlardan öne çıkan başlıkları bulabilirsiniz.
Unutulan İlk Zafer Şansı
Rosberg, Mercedes’te Michael Schumacher ve Hamilton ile geçirdiği yıllarla hafızalara kazınsa da, Formula 1’deki ilk dört sezonunu Williams ile geçirdi.
İlk F1 yarışına 2006 Bahreyn Grand Prix’sinde çıkan Rosberg, yedinci sırada finiş gördü ve en hızlı turu atarak o dönemde bu başarıya ulaşan en genç pilot oldu. Ancak sonuç daha da iyi olabilirdi.
Mark Hughes, “Williams’ta 2006 Bahreyn’de sahneye adeta bir patlama ile girdi. Yarışın başında Nick Heidfeld’in BMW Sauber’iyle temas sonucu ön kanadını kırdı ve erken bir pit stop yapmak zorunda kaldı. Sonrasında toparlanma sürüşünde elde ettiği tur zamanlarına bakıldığında, o pit stop olmasaydı ilk yarışında zafere mücadele edebilecek durumdaydı,” ifadelerini kullandı.
“Bu, büyük bir sansasyon yaratabilirdi. Williams’ta o seviyeyi sürdürebileceğini sanmıyorum ama bu, kariyerini bambaşka bir yöne taşıyabilirdi. Belki de iyi bir araca daha erken geçebilirdi.”
Rosberg, aradığı ‘iyi aracı’ Mercedes’te buldu ve ilk yarış galibiyetini 2012’de aldı. Ardından, turbo-hibrit çağının başında Mercedes’in F1’e damga vurduğu dönemde şampiyonluk için mücadele etti.
Hughes, “Onu karakterize eden şey, bir aracı gerçekten zorlayabilme yetisiydi. Aracın üzerinde tam hakimiyet kurar, istediği çizgiye oturtmak için adeta aracı zorlar, baskı kurardı. Özellikle Abu Dhabi’deki teknik virajlarda (10-12. virajlar), her turda aracı aynı noktaya koyduğunu izledim. Direksiyondan ciddi şekilde müdahale gerekiyor ve araç oraya gitmek istemiyor, ama o ‘aracı oraya koyacağım’ diyordu,” dedi.
“Rosberg bu şekilde araca hükmederdi. Buna karşılık Hamilton, aracın hareketlerine uyum sağlar, aracı olduğu gibi sürer ve en iyi hıza ulaşmak için en az direnç gösteren yolu seçerdi. Rosberg ise genellikle ayar konusunda Hamilton’dan daha iyiydi. Sıklıkla, Hamilton cuma günü sonunda Rosberg’in ayarlarını kullanır ve bazen bu ayarlarla Rosberg’i geçerdi, ki bu da Rosberg için hayal kırıklığı olurdu.”
“Her zaman böyle değildi, Rosberg’in Hamilton’a üstünlük kurduğu hafta sonları da vardı. Bazen baskın bir araç olduğunda, mücadele gerçekte olduğundan daha yakın görünebilir.”
Rosberg sıkça Senna-Prost karşılaştırmasına konu olur; Rosberg’in ‘düşünen’ pilot, Hamilton’ın ise Senna benzeri saf hıza sahip olduğu söylenir.
Edd Straw, “İnsanlar Rosberg’i Prost’a benzetip, ‘akıllı, ayar konusunda iyi, pürüzsüz sürüşe sahip’ olarak tanımlar ama çoğu zaman direksiyon hareketleri daha fazlaydı, özellikle zorlandığında bu hareketler artardı. Yani, sürücünün araca hükmetmeye çalıştığını net şekilde görebilirdiniz. Biraz daha arka tarafı oynak bir aracı tercih ederdi ve bu da fren dengesi stratejisine yansırdı,” dedi.
“Rosberg, teknik anlamda adım adım ilerleyip sonuca ulaşan ‘çok çalışan’ pilot olarak görülürken, Hamilton’ın ise doğal yetenekli, canlı bir sürücü olduğu düşünülür. Ama Rosberg, aracı adeta zorlayarak tutunma limitini bulma konusunda oldukça iyiydi.”
Hughes ise Rosberg’in “arka tarafı kaymaya oldukça rahat adapte olabildiğini” ve “gaz pedalında çok cesur olduğunu” belirtti.
Rosberg’in Schumacher’den Öğrendikleri
Rosberg’in itibarı, yedi kez dünya şampiyonu Michael Schumacher’in 2010’da Mercedes’e dönüşünde takım arkadaşı olup onu geride bırakmasıyla önemli ölçüde arttı.
Ancak Rosberg, daha hızlı olmasına rağmen Schumacher’den çok şey öğrendi.
Hughes, “Schumacher’in yanında yarışmaya başladıktan sonra Williams’taki dönemine kıyasla çok daha fazla çalıştı. Birlikte geçirdikleri dönemde saf hız anlamında Schumacher’in o dönemki versiyonunu rahatça geride bıraksa da, performans unsurlarını belirleyip bunları nasıl en iyi şekilde kullanacağını ve bunun için ne kadar çalışmak gerektiğini öğrendi. Bundan fazlasıyla fayda sağladı,” dedi.
“Hamilton, 2013’te Rosberg’in takımına katıldığında benzer bir ders aldı. Sadece hızlı turlar atmakla yetinemeyeceğini, daha fazlasını öğrenmesi gerektiğini fark etti. Her ne kadar aralarındaki ilk çıkış yılı farkı sadece bir yıl olsa da (Rosberg 2006, Hamilton 2007), Rosberg işin gerektirdiği çalışmanın önemini Hamilton’dan çok daha erken kavramıştı.”
Şampiyonluk Yılı
Rosberg, 2016’da Hamilton’ı mağlup ederek çocukluk hayalini gerçekleştirdi ve sezon sonundaki FIA ödül töreninde Formula 1 tarihinin en şaşırtıcı emeklilik kararlarından birini açıkladı.
Hughes, “Rosberg’in şampiyonluk yılında, Hamilton’ın sezonun başlarında yaşadığı mekanik arızalar ve Malezya’daki sorunlar belirleyici oldu. İki pilotun da yarışa normal şartlarda başladığı, kazaların ya da geriden başlama gibi durumların olmadığı yarışlarda, o sezon Hamilton Rosberg’i 10 kez, Rosberg ise Hamilton’ı 3 kez mağlup etti. Bu tablo, Rosberg’in Hamilton’dan şampiyonluğu alması nedeniyle seviyesinin olduğundan fazla abartılmasına yol açıyor olabilir. Ancak Hamilton’a her zaman çok zorlu bir rakip oldu ve Hamilton’ın kendini geliştirmesine katkı sağladı,” ifadelerini kullandı.
“O yıllarda sıralama turlarındaki fark genellikle Hamilton lehine bir buçuk on saniyeydi. Bu, Hamilton ile Bottas arasındaki farka benziyor, fakat Rosberg, Bottas’a kıyasla Hamilton’a çok daha etkili bir rakipti ve her zaman mücadele etmeyi başardı.”
Straw ise, “2014’te Hamilton’a çok yakındı, 2015’te neredeyse tamamen geride kaldı, ardından 2015’in sonunda üst üste üç yarış kazandı ve 2016’da her şeyiyle mücadeleye geri döndü. O dönem, en iyi seviyesine ulaşması gerektiğini ve şampiyonluk için bazı şeylerin lehine gitmesine ihtiyaç duyduğunu biliyordu. Her detayı düşündü. Yaz arasına girerken biraz daha kilo verdiğini, Suzuka’da pol pozisyonunu sadece üç binde bir saniye farkla aldığını ve bunun ağırlık farkından kaynaklandığını hep anlatır. O, küçük farkları toplamayı bilen bir pilottu. Şampiyonluğu kazandıktan sonra ‘bir daha bunu yapamam’ diyerek emekli olması da bundandı. Ayrıca, bunun bir daha tekrarlanamayacağını da fark etmiş olabilir,” dedi.
Rosberg’in şampiyonluk yolunda risk yönetimi de dikkat çekiciydi. Zaman zaman yarışçı içgüdüsünü bastırabilen nadir pilotlardan biri oldu.
Hughes, “Özellikle 2016 sezonunun ikinci yarısında, puan avantajı varken bazı mücadelelerden geri çekiliyordu. Özellikle Brezilya’da Verstappen’le yaşadığı pozisyonda, ‘sen geç, ben bu riske girmeyeceğim’ dedi. Çok akıllı ve hedef odaklıydı. Yarışçıdan adeta ayrışan bir yanı vardı. Kokpitteyken bile ‘buradaki asıl hedef ne?’ diye düşünebiliyordu; bu, oldukça nadir görülen bir özellik,” ifadelerini kullandı.
Rosberg’in kariyerinin detayları, Williams’ın ona neden güvenini kaybettiği, Mark ve Edd’in Rosberg’in babası 1982 F1 şampiyonu Keke Rosberg’den daha iyi olup olmadığı ve Rosberg’in gerçek seviyesine dair nihai değerlendirme, Driving Style Secrets’ın tam bölümünde dinlenebilir.
Kaynak: The Race // https://www.the-race.com/formula-1/nico-rosberg-bullying-f1-driving-style-explained/
